Przeprowadzone badania mówią, że zwyrodnienie stawu kolanowego dotyczy co piątego Europejczyka. Lekarze informują, że w tym tylko 40 % zwyrodnień stawu kolanowego jest następstwem starzenia się organizmu. Pozostałe 60 % jest skutkiem kontuzji, przeciążenia lub urazów kolana. Jak przebiega leczenie tego typu zwyrodnienia i jakie niesie objawy?

Stawy kolanowe są jednymi z najbardziej skomplikowanych z wszystkich stawów w organizmie człowieka. Jednocześnie najczęściej ulegają one kontuzjom. Zmiany zwyrodnieniowe mogą nastąpić w każdym wieku i mogą mieć różne przyczyny. Najczęściej są skutkiem nieleczonych urazów łąkotek i więzadeł. W tym przypadku staw funkcjonuje nieodpowiednio co skutkuje szybkim ścieraniem się jego powierzchni i uniemożliwioną regeneracją. Z czasem powstaje więc choroba zwyrodnieniowa. Może ona wystąpić też jako następstwo chorób ogólnych, zwłaszcza schorzeń reumatycznych i chorób tarczycy.

Zwyrodnienie stawów wiąże się z uszkodzeniem chrząstki stawowej, a prowadzą do niego zmiany zapalne błony maziowej, które spowodowane są boreliozą, zakażeniem bakteriami lub wirusami. Rzadko, ale czasem także się zdarza, że powodem jest niedobór selenu. Istnieje także grupa zwyrodnień, których przyczyny nie są znane. Nazywane są one zwyrodnieniami idiopatycznymi.

PRZYCZYNY ZWYRODNIENIA STAWÓW

Nadwaga, otyłość, ciężki wysiłek fizyczny, a przede wszystkim uprawianie sportu prowadzi do szybkiego zużywania się stawów. Z początku większość zmian w stawach przebiega całkowicie bezobjawowo, a nawet jeśli chory zaobserwuje dyskomfort, w większości przypadków jest on bagatelizowany.

USZKODZENIE WIĘZADEŁ A ZWYRODNIENIE STAWU KOLANOWEGO

Aż kilkanaście więzadeł odpowiada za prawidłową stabilność kolana. Najważniejszymi z nich są więzadła krzyżowe przednie i tylne, poboczne piszczelowe i strzałkowe. Niestety posiadają one małą elastyczność, która często powoduje uszkodzenia ich. W niektórych przypadkach do wystąpienia kontuzji wystarczy sytuacja, w której sportowiec przy lekko ugiętych kolanach wykona gwałtowne skręcenie tułowia.

Najbardziej narażone na kontuzje jest więzadło krzyżowe, które można wyleczyć tylko poprzez operację. Zabieg operacyjny odbywa się poprzez wstawienie w miejsce uszkodzenia przeszczepu, które zostało pobrane ze ścięgna pacjenta. Rekonstrukcja więzadła krzyżowego czyli w skrócie ACL (szczegóły rekonstrukcji), które mierzy 2-3 centymetry nie jest skomplikowana i posiada bardzo ważną wartość w przywróceniu prawidłowej pracy stawu kolanowego.

Dzięki prawidłowo przeprowadzonej operacji możliwe jest uzyskanie prawidłowej stabilności kolana, a także odpowiedni przepływ informacji między stawem kolanowym a mózgiem. Zabieg wykonuje się za pomocą artroskopu, czyli urządzenia, które tworzy niewielkie nacięcia w skórze. Dzięki niemu możliwe jest wprowadzenie mikronarzędzia i wymiana więzadła. Polega on na nawierceniu kości udowej i piszczelowej, a następnie wprowadzeniu ścięgna w pozostałe otwory. Później zostaje ono umocowane do kości udowej, a gdy nastąpi prawidłowe naprężenie, mocuje się je do kości piszczelowej.

Śruby, które używa się w czasie zabiegu, rozkładają się po 3 latach oraz nie czynią organizmowi żadnych szkód.
Po zabiegu należy przeprowadzać intensywną rehabilitację, która zazwyczaj trwa około 2 miesiące, ale całkowita regeneracja kolana następuje dopiero po około pół roku. Wtedy możliwy jest także powrót do wyczynowego uprawiania sportu.

CHRZĄSTKA STAWOWA – LECZENIE

Do zniszczeń chrząstki stawowej prowadzą procesy zwyrodnieniowe, ale też różnego rodzaju urazy. Zwykle występują one wraz z innymi uszkodzeniami kolana. Przyczyną pourazowych zniszczeń chrząstki stawowej są najczęściej kontuzje, w czasie których na staw kolanowy naciska potężna siła.

Jeśli niewielka część chrząstki stawowej uszkodziła się, najlepszą metodą jej naprawy jest zabieg, który odbywa się poprzez nawiercenie małych otworów w kości usytuowanej tuż pod zniszczoną chrząstką.

Jeśli metoda ta nie będzie skuteczna, lub jeśli uszkodzenie chrząstki jest rozległe, poleca się wykonanie przeszczepu chondrocytów. Polega ono na pobraniu fragmentu chrząstki stawowej o wielkości dwóch końcówek zapałki. Następnie namnaża się je w specjalnych warunkach laboratoryjnych. Kiedy uzyska się już odpowiednią ilość komórek, należy przenieść je na biomateriał kolagenowy. Ostatecznie tak przygotowaną chrząstkę przeszczepia się do kolana, gdzie komórki wciąż namnażają się i wypełniają ubytek. Lekarze oceniają skuteczność w leczeniu tej metody na 90%!

Dodaj komentarz